تاثیر رنگ ها در روح و روان انسان ها

تاثیر رنگ ها در روح و روان انسان ها
زمان مطالعه ۴ دقیقه

تاثیر رنگ ها

رنگ ها آنچنان در روح و روان آدمی اثر میگذارند که موجب تغییر رفتار وی میشوند و این نوع تغییر به تحول در خصوصیات و شخصیت افراد منجر میگردد.
انسان و رنگ زیر مجموعه ای از نظام کل و جهان میباشند، لذا انسان و رنگ و طبیعت دائما در تعامل با هم بوده و در نهایت انسان محصور در چهار دیواری طبیعت را تحت تأثیر کلی و محسوس قرار میدهند.یک رنگ بخش میانی مغز را تحریک میکند و در نتیجه بر اعصاب و روان انسان اثر میگذارد.

تاثیر رنگ ها بر انسان

تأثیر رنگ زرد:
حالت تحریک کننده ذهنی و هوشی دارد و شدیداً موجب تقویت فکر انسان میشود، موجب آرامش و خوشحالی در روحیه انسان میشود.
زرد با احساس های لذت، آزادی و صمیمیت در ارتباط است. روانشناسان رنگ مانند آیسمن و رایت، زرد را “قوی ترین رنگ” نامیده ند، زیرا آن را با هیجان، عزت نفس و خلاقیت مرتبط می دانند. احساسی که به عقیدۀ بیشتر افراد با زرد رابطه دارد، شادی است. به همین دلیل است که این رنگ با کمدی، امید، و خوش بینی عجین شده و ما در روزهای آفتابی و صاف خوشحال تر هستیم.

صبر کنید … یعنی به همین دلیل ایموجی ها زرد هستند؟

تأثیر رنگ قرمز:
نبض را سریع میکند، فشار خون را بالا میبرد، تنفس را افزایش میدهد، خاصیت اشتها آوری دارد، نیروبخش، محرک، تسکین دهنده برخی بیماریهای پوستی، در کوتاه مدت روان شخص را تحریک میکند؛ رنگ قرمز میتواند زمینه ساز و یا محرک شهوت و آشفتگی در انسان باشد.
توجه به این نکته در استفاده از رنگ قرمز در طراحیها ضروریست که: رنگ قرمز برای مدت کوتاهی برای انسان خوشایند است ولی پس از مدتی آزاردهنده شده و باعث اذیت روانی و ایجاد خستگی میشود.

تأثیر رنگ آبی:
این رنگ موجب افزایش فعالیت های حیاتی سلول ها میگردد، انسان در مواجهه با این رنگ احساس آرامش مطبوعی میکند، تأکید به نگاه کردن به آب و آسمان در اسلام، مؤید این امر است. تماس مداوم با این رنگ حتی در سطح وسیع ایجاد خستگی یا اثر سوء ندارد، لذا میتواند در محیط کار و زندگی مورد استفاده قرار گیرد، حرارت اضافی بدن را کاهش میدهد، آرام کننده و طراوت بخش سیستم اعصاب است، این رنگ درهای رحم و شفقت و فهم را باز می کند.

تأثیر رنگ سبز:
برای محیط کار و زندگی بسیار مناسب است. و اثر مفرح و ملایمی دارد که تماس مداوم با آن اشکالی ایجاد نمیکند.سبز-رنگ زیبای جنگل های باشکوه، اپلیکیشن تلفن در گوشی هوشمند شما و آن ماژیک هایلایت که در بستۀ چهارتایی دارید و هیچوقت از آن استفاده نکرده اید. (اگر هنوز آن ماژیک سبز را دارید، به حرف من گوش کنید و آن را دور نیاندازید!) روانشناسان دریافته اند که رنگ سبز می تواند خلاقیت را بالا ببرد. آنها همچنین فهمیده اند که سبز با تفکر پیچیده و سطح بالا و همینطور آرامش، تمرکز درونی و رفتار آرام همراه است.

تأثیر رنگ سفید:
رنگی ملیح و براق، گریزاننده میکروب ها و علامت پاکی است. لباس سفید باعث میشود انسان آنگونه که هست جلوه گر شود و از طرفی نوعی اثر دلگشا و روحانی دارد.

تعجبی ندارد که سفید با فقدان تهاجم همراه است. با این حال، آیا می دانستید که مردانی که لباس سفید بر تن دارند جذاب تر به نظر می رسند؟ پژوهشی که در سال ۲۰۱۰ انجام شد نشان داد زنان مردانی را که یک تیشرت سادۀ سفید به تن داشتند، جذاب تر از دیگران می دانستند. این مفهوم شبیه همان موردی است که مردان زنان سرخ پوش را جذاب تر می یافتند. همچنین سفید رنگی است که ما را به یاد تمیزی و پاکی می اندازد. به همین دلیل هم کف و سقف بیشتر بیمارستان ها به رنگ سفید است.

پژوهشگران همچنین پی برده اند که سفید می تواند ملال آور باشد. مکان هایی که فقط با رنگ سفید نقاشی شده اند توجه ما را به مدت کمتری نسبت به محیط های رنگی جلب خود می کنند و ما را وا می دارند تا به افکار خود بازگردیم و خود را از محیطی که در آن به سر می بریم، جدا کنیم. به همین دلیل پژوهشگران پیشنهاد می کنند که خرده فروشی ها را رنگارنگ و جالب توجه بسازند تا این که آنها را به رنگ شفاف، اما ملال آور، و تک رنگ سفید در آورند.

مقاله ویژه :  تیپ های شانزده گانه شخصیتی در تست MBTI

تأثیر رنگ سیاه:

سیاه رنگی است که هر نوجوان مضطربی در استفاده از آن زیاده روی می کند تا از این راه تمام نگرانی های نوجوانی خود را نشان دهد. سیاه در واقع به معنی فقدان رنگ است. در کودکی از آن می ترسیم، اما در بزرگسالی سیاه می پوشیم تا خود را باریک اندام تر نشان دهیم. به هر حال، این رنگ به گونه ای جالب بر مغز ما تأثیر می گذارد که شاید متوجه آن نباشیم.

به نظر می رسد محیط های سیاه رنگ افراد را به نتایج مؤثر رهنمون می شوند و لباس سیاه سطح جذابیت زنان را بالا می برد و آنها را شیک تر نشان می دهد. با این حال، جالب ترین تأثیر رنگ سیاه این است که می تواند شما را پرخاشگر تر کند.

ما تمایل داریم رنگ سیاه را به مرگ و شیطان ربط بدهیم و به همین دلیل، پژوهشگران در یک بررسی در سال ۱۹۸۸ به این نتیجه رسیدند که ما با دیدن این رنگ تمایل به پرخاشگری بیشتری داریم.همچنین آنها به این نکته پی بردند که مردم تمایل بیشتری به پرداختن پول برای محصولاتی دارند که در محیطی به رنگ سیاه، مثل فیلم تبلیغاتی یا بیلبورد سیاه و سفید، تبلیغ می شوند.

تأثیر رنگ نارنجی:

نارنجی رنگ جالبی است. این رنگ با یک احساس مرتبط نیست، بلکه به صورت های گوناگونی می تواند بر ما اثر بگذارد. ابتدا، نارنجی رنگی است که تمایل داریم آن را به گرما ربط بدهیم. اگر اتاقی را نارنجی رنگ کنیم، احتمال دارد فکر کنیم دمای اتاق بالاتر از میزان واقعی است. گرما توانایی شل کردن عضلات ما دارد، و در پژوهشی در ۱۹۷۹، پژوهشگران دریافتند که رنگ نارنجی “تأثیر تضعیف کنندگی بر پایۀ غدد درون ریز بر عملکرد ماهیچه ها” دارد که به طور محسوسی ما را آرام می کند، به طوری که می توانیم آن را مستقیماً اندازه بگیریم.

همچنین عقیده بر این است که رنگ نارنجی با مفهوم ارزش زیاد در ارتباط است. تصور می شود فروشگاه هایی با لوگو های نارنجی لوازم با کیفیت و ارزان در اختیار مشتریان قرار می دهند. نارنجی نیز مانند قرمز با خطر در ارتباط است، هر چند این خطر فوری نیست. شاید به همین دلیل است که علایم تأخیر ترافیک و هشدار جاده به این رنگ هستند.

تأثیر رنگ صورتی:

زمانی صورتی رنگ اصلی مخصوص دختر بچه ها بود. حالا، رنگ لباس زیر پسران عضو یک باشگاه یا دانشگاه خاص محسوب می شود. صورتی بی نهایت جالب است. این رنگ تأثیر مستقیم و قابل اندازه گیری بر نحوۀ رفتار مردم دارد. پژوهشگران این تأثیرات تغییر دهندۀ رفتار را در چیزی یافتند که روانشناسان آن را “زندان های صورتی” می نامند. در کمال تعجب، منظور آنها از این اصطلاح کاملاً همان است که می گویند.

در یک بررسی در سال ۱۹۷۹، زمانی به این تأثیرات شگفت انگیز پی بردند که زندانی ها را در سلول هایی با رنگ صورتی روشن قرار دادند. فوراً از پرخاشگری زندانی ها کاسته شد و ماهیچه های آنها آرام شدند. احساس بی قراری و نا امیدی آنها نیز به طور معناداری کاهش یافت. امروزه، ۲۰ درصد از زندان های سوییس دست کم یک سلول صورتی برای زندانیان سرکش خود کنار گذاشته اند.

روان شناسان همچنین سعی کرده اند بفهمند آیا این تأثیرات رنگ صورتی در مورد بچه ها نیز صادق است یا نه. دایرۀ اصلاح و تربیت بخش سان برناردینو در کالیفرنیا بررسی کرد تا ببیند آیا می توانند تجربۀ زندان صورتی را با بچه ها نیز تکرار کنند. آنها دریافتند که تنها ۱۰ دقیقه طول می کشد تا این کودکان فریاد زدن و کوبیدن بر در و دیوار را متوقف کنند. آنها به این نکته نیز پی بردند که حتی بیشتر کودکان در این دورۀ زمانی به خواب رفتند.

4.2